Jak pomagać dzieciom

Nie jestem specjalistą od pracy z dziećmi z rodzin dotkniętych uzależnieniem. Tym bardziej nie pracuję z dziećmi uzależnionymi.

Nie z lenistwa, ale z poczucia odpowiedzialności.

W tej dziedzinie są potrzebni wysokiej klasy specjaliści, ukierunkowani na tę bardzo specyficzną grupę i takich osób należy szukać, by pomóc dziecku, które w jakikolwiek sposób zostało uwikłane w uzależnienie swoje lub najbliższych.

Przeciętny człowiek, który spotka się z taką sytuacją i będzie chciał pomóc, nie stanie bezradny. Myślę, że najprostszą sprawą będzie kontakt z pedagogiem szkolnym, czy uzyskanie informacji w przychodni leczenia uzależnień. Poza tym informacji, gdzie uzyskać pomoc, udzieli Miejska lub Gminna Komisja Rozwiązywania Problemów Alkoholowych lub Ośrodek Pomocy Społecznej. Wszędzie tam powinni być ludzie, którzy z mocy ustaw mają obowiązek zainteresowania się sprawą i udzielenia wszechstronnej pomocy. Jest również niezastąpiony „wujek Google”, którego zawsze możemy zapytać o dobrego specjalistę w potrzebnej nam dziedzinie oraz dotrzeć do opinii o nim.

Pamiętajmy również o niebezpieczeństwie, które grozi dzieciom i młodzieży ze strony narkotyków i łatwo dostępnych dopalaczy. I tu, przede wszystkim, należy się zwrócić do rodziców.

Bardzo proszę, nie bagatelizujcie Państwo problemu. Nie zawsze jest prawdziwe wewnętrzne przekonanie że: − moje dziecko z pewnością Nie! Sprawdzajmy, rozmawiajmy, pokazujmy zagrożenia. Zawsze lepsza jest profilaktyka niż wyciąganie z nałogu.

W moim życiu zawodowym  był również taki okres, trwający cztery lata, kiedy prowadziłem Punkt Konsultacyjny ds. Uzależnień i Przemocy w Rodzinie. W ramach szeroko prowadzonej profilaktyki organizowaliśmy koncerty, a nawet spektakle teatralne związane z problemami przemocy (w tym rówieśniczej) i uzależnień. Kilkakrotnie na takie spotkania zapraszałem niezastąpionego Piotra Nagiela (piszę o nim w felietonie z dnia 6.08.2017 na moim blogu − https://rozwoj-trzezwej-osobowosci.pl/blog/piotrowi-duzo-zawdzieczam-moi-pacjenci-takze-2017-08-06), kompozytora, autora tekstów i wokalistę, który ma świetny kontakt z młodzieżą. W ramach stworzonego przez siebie programu profilaktycznego pt.: „Dopóki Masz Wybór”, w sposób bardzo przystępny i jasny mówi o ZAGROŻENIACH wynikających z picia, ćpania oraz stosowania przemocy.

To daje efekty! Można również w szkołach i w Domach Kultury zaproponować młodzieży, i nie tylko młodzieży, spektakle teatralne. Są aktorzy, są agencje artystyczne wyspecjalizowane w tego typu działalności. Jak zwykle informacji udzieli Google. Odejdźmy od sztampy w szkole, zaproponujmy młodym ludziom coś innego, ciekawego, a jasno mówiącego o PROBLEMIE.

Wiedzę o DDA, czyli Dorosłych Dzieciach Alkoholików, przekazuję w Vademecum, omawiam tam podstawowe sprawy dotyczące tego problemu (https://rozwoj-trzezwej-osobowosci.pl/vademecum/dda).

Moje doświadczenie w pracy z dziećmi nabyłem prowadząc przed laty obozy dla dzieci z rodzin dotkniętych uzależnieniem i tym doświadczeniem mogę się podzielić

 Oto kilka rysunków, które wykonały dzieciaki w trakcie ostatniego prowadzonego przeze mnie obozu; już wówczas pozwoliłem sobie na pracę terapeutyczną. Znaliśmy się, ufaliśmy sobie, więc była to dobra robota. Bardzo solidnie się do tej pracy przygotowałem studiując niejedną książkę oraz konsultując się ze specjalistami w tej dziedzinie.

         Tato... nie                Co czuje dziecko alkoholika

 

         Butelka                                  Przemoc w domu alkoholika

Co czujecie oglądając zdjęcia rysunków?

Dla mnie był to SZOK! Do tej chwili mam dreszcze.

Praca terapeutyczna z dziećmi wymaga wiedzy, doświadczenia i ogromnego zaangażowania. By móc z nimi pracować trzeba je KOCHAĆ, a one po czasie odwzajemniają się, przywiązują i − co ważne – ufają. Najważniejsze jednak, że dokonują się w nich pozytywne zmiany.

Wniosek − szukajmy fachowców, którzy umieją pracować z dziećmi i młodzieżą, a tacy są.